de verhalencurator
verhalen over het echte leven en creativiteit

een blog van jan doets

Muziek
Als ik aan één ding een grondige hekel heb is het wel: pedantisme in de muziek. Daarom staat hierboven een foto van de door mij bewonderde Friedrich Gulda, een begenadigd vertolker van Mozart en Beethoven. Hij werd kapotgeschreven omdat hij, toch al een ongepast onaangepaste figuur - in de ogen van veel recensenten en andere officiele muziekkenners uiteraard - de euvele moed kreeg om niet onverdienstelijk jazz te spelen met Joe Zawinul en Chick Corea. Hij speelde zelfs op het Newport Jazz Festival. Hij kreeg zo de pest in, dat hij zijn eigen overlijdensadvertentie en necrologie in de krant zette en onderdook. Men was ervan overtuigd dat hij dood was. Men was, maar hij niet. Hij wilde op zijn eigen tijd doodgaan, namelijk op de sterfdag van Mozart.